کودک بیقرار است و تب دارد. دو کودک تخت کناری شیرخوارگاه هم این علائم را دارند.مادریار باید حواسش به کودکان هر سه تخت باشد. یکی از کودکان را در آغوشش آرام کرده و هنوز او را در گهواره نگذاشته که با صدای بلند گریه کودک دیگر بلند میشود و دوباره بغض و گریه هر سه کودک با هم… این روایت کوتاهی از کودکان بدسرپرست در شیرخوارگاهها است و حالا اجرای طرح «کودک مهمان» معجزه زندگی این کودکان شده است.
به نقل ازگروه زندگی: در سال ۱۹۴۴ طی انجام یک آزمایش، تعدادی از نوزادان شیرخوارگاه از نوزادان دیگر جدا شدند و قرار شد پرستاران، آنها را نوازش نکنند و در آغوش نگیرند. هدف، بررسی تأثیر دلبستگی و آغوش بر سلامتی کودکان بود. نوزادان در یک مرکز آزمایشگاهی نگهداری شدند و پرستاران فقط زمان تعویض پوشک، تغذیه یا حمامکردن با آنها تعامل داشتند. به پرستاران گفته شده بود که هرگز با کودکان صحبت نکنند. همچنین به آنها تأکید کرده بودند که به کودکان نگاه نکنند و بیشتر از آنچه لازم است برای مراقبت از نوزادان، به آنها دست نزنند. بعد از گذشت حدود چهار ماه، بیش از نیمی از نوزادان به دلیل ابتلا به بیماریهای مختلف از دنیا رفتند. عملیات جبرانی برای نجات کودکان باقیمانده شروع شد و عشق و مراقبت مداوم برایشان تجویز شد. اما کودکان از تلاش برای جذب پرستار خود دست برداشته بودند. آنها حتی گریه هم نمیکردند، حرکت خود را متوقف کردند و حالت چهره را تغییر نمیدادند و هیچ احساسی از خود نشان ندادند. روایت این آزمایش و دلایل پزشکی و روحی روانی که نیاز کودکان به تماس جسمی، دلبستگی و آغوش را ثابت میکرد، بهانهای شد تا حجت بر مخالفان طرح واگذاری موقت کودکان بدسرپرست به خانوادهها تمام شود و اینطور شد که مؤسسه مردمی بهرویش بعد از تفاهم با سازمان بهزیستی بهصورت پایلوت اجرای طرح کودک مهمان را آغاز کرد و با تمام توان برای خالیشدن پرورشگاهها به میدان آمد.
مادر در کمپ اعتیاد، نوزاد شیرخوار در تخت شیرخوارگاه!
فرض کنید کودکی شرایط فرزندخواندگی ندارد و بدسرپرست است. یعنی فعلاً پدر یا مادرش شرایط تحویل فرزندشان را ندارند. مثلاً دوره بازتوانی آنها چند ماهی زمان میبرد و در طول این مدت، کودک در شیرخوارگاه نگهداری میشود و چند پرستار در نوبتهای مختلف از کودک مراقبت میکنند.
چرا باید کودکان بدسرپرست را موقتا به خانوادهها واگذار کرد؟
گاهی کودک گریه میکند و نیاز به آغوش و محبت دارد اما مربی در حال رسیدگی به کودک دیگر است. کودک گریه میکند. نیاز به توجه دارد و تعدد پرستاران باعث میشود که هر بار با چهره متفاوتی روبهرو شود. کودک گریه میکند و نیاز به نوازش دارد، مادر یار با نهایت عشق کودک را به آغوش میکشد، ولی تا کودک سیراب نشده، صدای گریه نوزاد دیگری که گرسنه است، بلند میشود. کودک بیقرار است. پرستار دمای بدنش را چک میکند. تب دارد و ناآرام است. دو کودک تخت کناری هم علایم مشابه دارند. مادر یار تا صبح باید حواسش به تب کودکان هر سه تخت باشد. این بار کودک با لالایی و در آغوش مادر یار به خواب عمیقی فرورفته که پرستار آرام او را در گهواره قرار میدهد. از این خواب عمیق، پنجدقیقهای بیشتر نگذشته که با صدای بلند گریه کودک دیگری که نیاز به تعویض دارد از خواب ناز میپرد و همچنان برای آرامش، نیاز به آغوش دارد اما مراقبت از کودکان دیگر این امکان را از او میگیرد. این شرایط نگهداری از کودکان بیسرپرست یا بدسرپرست در پرورشگاهها و مؤسسات است.وقتی تختهای شیرخوارگاه حضرت علی اصغر خالی از کودک شد
این چند پلان، روایت شب تا صبح یک شیرخوارگاه است. حالا این فضا و نیاز به آغوش کودک را با شرایط کودکی مقایسه کنید که به صورت موقت در محیط خانواده مهمان باشد. در کدام حالت، کودک رشد روانی، عاطفی و دلبستگی بهتری خواهد داشت؟ کمتر خانوادهای بود که این حرفها را از امیدعابدشاهی؛ مسئول موسسه بهرویش بشنود و با تصویرسازی مشکلات کودکان بدسرپرست در شیرخوارگاهها قانع نشود که میهمانی موقت، بهترین نسخه برای ادامه زندگی این کودکان است. در نتیجه همه تلاشهای متولیان این موسسه مردم نهاد، از سال 1400 تا امروز بیش از هزار کودک بدسرپرست به صورت موقت به خانوادهها واگذار شدند و از آنجا که تمرکز فعالیت این گروه مردمی در خراسان رضوی و تهران است شیرخوارگاه حضرت علی اصغر خراسان اولین شیرخوارگاه کشور بود که خالی از کودک شد. امید عابدشاهی از آن اتفاق مبارک میگوید:«طرح کودک مهمان نیاز به فرهنگسازی و آگاه کردن خانوادهها دارد و ما این رسالت را بر عهده گرفتیم و با جان و دل همه تلاشمان را کردیم که شیرخوارگاهها خالی از کودک شوند. دلیل اینکه آمار واگذاری موقت کودکان بدسرپرست به خانوادهها در خراسان بیشتر از شهرهای دیگر است فراهم بودن زیرساختهای حقوقی و قضایی در این استان است.»یک راهنمای جمع و جور برای متقاضیان طرح کودک مهمان
شاید تا به حال آنچه از واگذاری کودکان و فرزندخواندگی آنها شنیده بودید در خصوص واگذاری دائم کودکان بوده و هیچ اطلاعات یا پیش زمینه ذهنی از طرح کودک مهمان یا به عبارت دیگر امین موقت نداشته باشید و اصلا ندانید باید از کجا شروع کنید. اگر با خواندن آنچه بر کودکان بدسرپرست در شیرخوارگاهها میگذرد به این فکر افتادید که آغوشتان پناه امنی برای این کودکان باشد کار سختی در پیش ندارید. روال اجرای طرح کودک مهمان به سختی فرزندخواندگی دائم نیست. کودکی که به صورت دائم به فرزندخواندگی واگذار میشود حتما باید شرایط قانونی خاصی داشته باشد. اما کودکانی که شرایط فرزندخواندگی دائم ندارند و بد سرپرست هستند در شیرخوارگاههای بهزیستی میمانند تا مرجع قضایی برای آنها تصمیمگیری کند که چه زمانی به پدر و مادر اصلی تحویل داده شود. این پروسه ممکن است چند ماهی زمان ببرد و در این فاصله شما میتوانید سرپرست موقت یکی از این کودکان باشید.
اعضای موسسه بهرویش در تمام مراحل مصاحبه و مشاوره و تشکیل پرونده و معرفی کودک و تا پایان دوره مهمانی کودک، در کنار خانوادهها هستند و تمام خدماتی که توسط آنها ارائه میشود کاملا رایگان است. جالب است بدانید که موسسه بهرویش کاملا مردمی بوده، هیچ بودجه یا کمک هزینه دولتی ندارد و اصطو با این وجود علاوه بر تامین هزینههای درمانی کودکان، تمام خدماتش به خانوادهها را به صورت رایگان انجام میشود. متقاضیان طرح کودک میهمان در مشهد مقدس میتوانند به نشانی مشهد، بین خواجه ربیع ۷و۹، مجتمع قضایی شوق زندگی، طبقه همکف، سایبان بهرویش مراجعه کرده یا با شماره ۰۵۱۳۷۴۲۹۲۱۲ داخلی ۱۹۹ تماس بگیرند. متقاضیان طرح امین موقت ساکن شهرتهران هم میتوانند به نشانی خیابان ولیعصر، حد فاصل میدان ونک و تقاطع میرداماد، داخل شیرخوارگاه حضرت آمنه(س)، مجتمع شوق زندگی، موسسه بهرویش مراجعه و یا با شماره ۰۲۱۸۸۸۷۴۵۷۹ تماس بگیرند.
دیدگاهتان را بنویسید